ميگم زندگي خيلي رو آدم تاثير داره که چجور آدمي باشه!
به نظر من اونايي که بدون هيچ مشکلي زندگي کردن و هميشه مورد تاييد و تشويق بقيه بودن کار سختي نميکنن اگه آدماي آروم و مهربون و در کل خوبن.

من خودم وقتي خيلي کوچولو بودم هميشه وقتي مامانم خواهرامو دعوا ميکرد من ميرفتم اونور وايميسادم شروع ميکردم به گريه کردن که يعني دعواشون نکن در صورتي که قبلش همون خواهرم داشته با من دعوا ميکرده يا شايدم منو ميزده که مامانم از دستش عصباني شده و حالا داره دعواش ميکنه.
به خاطر اينکه اونموقع زندگيم راحت بوده و همه هم دوسم داشتن و هيچکيم دقيقه به دقيقه بهم گير نميداده.
ولي حالا همين من وقتي خواهرزادم که خيليم منو دوس داره و همش مياد ميچسبه به من اگه يکم زيادي نزديکم بشه و مزاحمم بشه بدجور حالشو ميگيرم در صورتي که عاديش اينه که يکم باش بهتر برخورد کنم... و وقتي هم که خواهرم از دستش عصباني ميشه و دعواش ميکنه من واقعا" حرصم خالي ميشه و آروم ميشم!
به بار داشتم يه مطلبي راجع به يه آدمي ميخوندم که خيلي موفقه خيليم همه دوسش دارن و اين آدم خيلي مهربونه و همه هم باش خوبن
منم با خودم فک کردم چقد خوبه که آدم اينجوري باشه واسه همين منم تصميم گرفتم امتحان کنم ببينم ميتونم انقد مهربونيمو ابراز کنم یا نه؟ 
ديدم اصلا" نميشه. من آدمه بدي نيستم فقط قضيه اينه که تنفرمو ابراز ميکنم ولي محبتمو نه. واسه همينم الآن به عنوان يه آدمه بداخلاق و عصبي تو ذهنه بقيه جا افتادم و ديگه هم حوصله ي عوض کردنه اين ديدو نسبت به خودم ندارم.
در حال حاضر از تمامه آدماي آروم و مهربون و درسخون و با ادب و حرف گوش کن و مورد تاييد بقيه و خوش قلب دروغين ... حالم بهم میخوره.
دروغين نه به اين معنا که اونا واقعا" اينجوري نيستن. به اين معنا که واسه اين خصوصياتشون تلاشي نکردن. شرايطه اين که اينجوري بشن واسشون مهیا بوده.

در کل ميشه گفت بعضيا نا خودآگاه مهربونن و خوب و ... و بعضيا هم ناخودآگاه بداخلاق و عصبي و ...

وقتي ميشيني چهارتا آهنگ بلند گوش ميکني همه بهت ميگن همين چيزا رو گوش ميدي که اينجوريیی! در صورتي که اصلا" نميدونن که خواننده داره راجع به چي ميخونه و واسه چي داره داد ميزنه.

اونروز کناره جزوم نوشته بودم 30Seconds To Mars!بقل دستیم بهم گفت نگار اینو پاک کن واسه چی به خودت انقد انرژی منفی میدی؟
منم گفتم : "نمیخوام پاک کنم! چه انرژی منفیی من این گروهو دوس دارم واسه چی انرژی منفی؟!"

واقعا" اگه آهنگایی که گوش میکنم نبودن من تا الآن مطمئنا"به تیمارستان منتقل شده بودم .
چون دوست درست و حسابی ندارم که باش حرف بزنم خواهرامم که درکم نمیکنن. من اصلا" کلا" آدمی نیستم که بخوام با یکی درد دل کنم چون بعد از اینکه حرفمو به یارو زدم اگه خوب درکم نکنه کاملا" ژشیمون میشم که حرفای دلمو بش زدم.
من فقط با همین آهنگایی که گوش میکنم زنده ام
چون خودم که نمیتونم اینجوری داد بزنم ولی اونا بجام این کارو میکنن.
و واقعا" خیلی از آهنگا هستن که وقتی گوش میکنم با خودم میگم اون کسی که لیریکه اینو نوشته چقد خوب تونسته حال و هوای منو به صورته یه ترانه در باره...!